Uzun zamandan bu yana ara verdiğim yazılarıma, kaldığım yerden devam edeceğim inşallah. Yazmamın içimi dökmekten öte, topluma bir katkısı var mı? Bir çeşit muhasebe dönemiydi geçen aylar. Sorgulanması gerekiyordu…

Yazılara ara vermemde kısmen, elaziz.net’in bir duraklama döneminden geçmesinin de etkisi oldu. Çünkü ahde vefa anlayışımda, muhataplarımı sıkıntılı zamanlarında terk etmek yok! Nurhak’da Ridvan Kaya’nın, elaziz.net’te Ali Aslan’ın, köşe yazarlarına müdahalesiz desteği takdire şayan. Elaziz.net’in yayınına başarıyla devamını ve internet sıralamasında tekrar çok üstlerde yer almasını diliyorum.

“Kaldığım yerden…” derken -tevafuk olsa gerek- işlediğim son konular -yeni sebeplerle- yine gündemde… Bunlar hakkında uzun yazmaya gerek yok; adam olana kısacık bir mesaj bile yeterli!

Sağlıklı sorgulamayla ilgili 25 Ekim 2004 tarihli “Sorgu-lama” başlıklı yazımda sözünü ettiğim, “-geçen yıla kadar- bir düzine yıl, toplantılarında genel talebe uygun olarak içki servisinin yapılmadığı” o yüksek öğretim kurumunda, birkaç çağdaşın “kendini tatmin” gayreti nihayet başarıya(!) ulaştı. Tam da kurumun amirine sosyal tesislerini birkaç ay önce -talebimiz doğrultusunda- içkili olarak umuma açmadığı için kalbî teşekkürümüzü sunacakken! Amire vekâlet ederek sosyal tesis raflarını içkiyle donatanlara cevap, Engin Ardıç’ın 16 Temmuz 2005 günkü “İçki içmeyi ilericilik sanmanın dayanılmaz dangalaklığı” başlıklı yazısında… Ardıç’ın yazısından “Başbakanın uçağında şarap da olmayabilir, azıcık sabredersin, inince tazakkum edersin. Meyhane mi ulan orası?”  sözünü alın, bu nadide kurumlara ve yöneticilerine uyarlayın. Acı veriyor değil mi? Dolaylı ve kısmî katkım yüzünden bendeki acı daha da fazla! Ama hesap sormak cüretini gösterenlerin de masum olmadığı gün gibi açık! Samimî olanları açıklığa ve içten pazarlıksız konuşmaya davet etmek de benim hakkım! Bakalım bu davete kim icabet edecek?