Efendim uzun bir aradan sonra yeniden merhaba…

İşlerimin yoğunluğu nedeniyle (standart mazeret zaten budur) uzun süre ara vermiş olduğumuz yazılarımıza bugün yeniden başlıyoruz…

Aslında yazmam için telefonlarımın, e-mail adresimin kilitlendiği falan yok… Mümtaz basınımızın değerli duayenleri! gibi işin doğrusu karizma sahibi de olamadık… Bu nedenle okurlarımızın yoğun teveccühü olmayınca yazmak için zorlayıcı yada teşvik edici neden kalmıyor…

- “Niye yazıyorsun o zaman kardeşim” diyerekten haklı olarak sorabilirsiniz…

- Hemen cevap vereyim:

Efendim bu yazı yazma işi kronik bir hastalık… Ne zaman ve niçin nüksettiği belli olmadan ve umulmadık anlarda bir de bakıyorsunuz ki almışsınız kalemi elinize…

Bugün de işte o anlardan biri…***

Son yazımızı nerede bırakmıştık diye bir arşiv taraması yaptım… “AKP’nin ampülü kaç voltluk?” ve “Bir kulağımızın ardı kaldı!..” adlı son iki yazımızdan sonra yazılarımızı noktalamışız…

Seçimler arafesine denk gelen bu iki yazıda siyasetçilere ince uyarılarda bulunmuşuz… AKP’nin ampülünün kaç voltluk oluşunu iktidara gelince göreceğiz diye dip not düşmüşüz… AKP hükümeti kurduktan sonra toplumu oluşturan bütün kesimlerin gelen beklentilerine cevap verme noktasında bugün önemli bir şeyler yapılmış değil… Halkın ümidi ise devam ediyor… Şu an dibini dahi ışıtmayan AKP’nin ampülünün Türkiye’yi aydınlatacağı yada karanlıkta bırakacağı konusunda belirsizlik dağılmış değil...***

“Öpülmedik bi kulağımızın ardı kaldı” meselesine gelince… Sanıyorum artık alışkanlık haline gelen “Ek vergilerle” kulak arkasının da öpülmedik yanı kalmayacak…***

Dünü bırakıp bugüne dönersek, aslında çok şeylerin değişmediğini görüyoruz… Yani 57. hükümet döneminde çekilen sıkıntılar bugünde devam ediyor… Elbette AKP’nin elinde sihirli değnek yoktu. Yani birkaç haftada Ülkemiz sorunlarının bir çırpıda çözülemeyeceğinin bilincindeyiz… Ama AKP’nin peşinden koşturan ve daha iyi bir gelecek için bu partiyi tek başına iktidara taşıyan milyonlarca insanın umutlarının mum gibi süratle eridiğine şahit olmaktayız… Çünkü seçimlerden önce verilen sözler ve vaadlerle alınan kararlar maalesef örtüşmüyor…

Örneklerle izah edelim:

“Halk vergi yükünün altında ezilmeyecek, adil bir vergilendirme ile kayıt dışı kayıt altına alınacak...” demişlerdi… Uygulamada böyle olmadı. Sürekli yolunan kaz misali vergisini ödeyen vatandaş geçmiş hükümetler döneminde olduğu gibi yine en önemli kaynak oldu.

Çiftçi, köylü borç batağından kurtarılacak, bu kesimlerin Ziraat Bankası kredileri ve temerrüt faizleri yeniden yapılandırılacaktı o da olmadı… Sanayicilerin, küçük işletmecilerin, esnafın, memurun, işçinin  bugünkü durumunu yazmaya zaten gerek yok… Yani 57. hükümet döneminde ne idiyseler ekonomik olarak bugün biraz daha küçüldüler… ***

Gelin işi biraz da yerele dökelim…

Eşeğini kaybetmiş bulduktan sonrada son derece büyük mutluluk yaşayan vatandaş gibi, AKP hükümeti döneminde unutulmaz günler yaşıyoruz… Önce havaalanımıza uçak seferleri iptal edildi. Ardından Elazığ’da kopan fırtınanın ardından karar geri çevrilerek halkımıza büyük bir mutluluk yaşatıldı!...***

Ferro Krom’un, özelleştirme kapsamından çıkartılarak Eti Krom bünyesinde yeniden üretime geçeceği müjdesini veren Sayın Milletvekilimiz ilimizin bu kronik hastalığını çözdüğü için neredeyse kahraman ilan edilecekken bir de bakıyorsunuz ki, bir AKP hükümetinin bir bakanı adı geçen işletmeyi en kısa sürede özeleştireceklerini açıklıyor… Halkımız dolayısı ile sevinip üzülme arasında traji komik günler yaşıyor…***

Çok lafın azı, Liste haline getirilen ve artık neredeyse “Elazığ Milli Marşı” gibi okunacak derecede ezberlenen ilimizin sorunlarından bir tanesi dahi bugüne kadar çözülmüş değil… ***

Gerçi sayın Vekillerimizin hakkını yememek lazım. Binlerce vatandaşın genel müdür, il müdürü vs. atama talepleri arasında böylesine angarya işlere vakit ayırmak kolay değil!.. Sonra kısa zamanda İlimizdeki hemen bütün müdürlüklerin ataması gerçekleştirildi… Bunlar az iş mi?... ***

Efendim. İzninizle sözümüzü burada noktalayalım… Zira yazacak ve söyleyecek çok şey var…