Elif, ayakta..
Dal, rükuda..
Mim, secdede..
adem..
Elif, Allah..
Lam, Cebrail..
Mim, Muhammet..
alem..
Yaradılış
Rahlesi..
Tevhit lisanında;
kalem..
Ayakta,
Oturuşta,
Yan üstü yatışta;
Es-Selam..
Her İnsanda Bir Alem Saklı...
İnsan bu,
binlerce kaygı endişe
Beyninde zonklar didişe didişe
Kan dağılır sihirli pencereden
Döşenmiş her doku lif lif hücreden
Harika fabrika dehşet verici
Öyle bir dolaşım ki ürpertici!
Karmaşık bir
sistem içinde ahenk
Sinirden kerpeten akışa mihenk
Kendisini
savunma siperlerde
Muhafız alayı mikroba perde!.
Ve,
sinir uçlarında kanalitler
Pis kanı pompalayan parazitler
Koskoca bir şehir,
merkezi beyin
Enerji dağıtan bunca güç neyin?
Bir çiğnem et ki, şuurda Allah der
Her zerrede imanı tasdik eder.
Karanlık Kırık Vazo...
Ak süt gibi sağılır karanlık gündüze
Saçak, saçak dağılır, gölgesi iner düze
Işık ışık saçları serpilmiş tan yerine
Gönül penceresinden zamanı süze süze
Mekanında konaklar bir milim bile şaşmaz
Merhamet örtüsünü insafsıza hiç aşmaz
Ufuk ötesi ufuk, meçhule doğru hiç şaşmaz
İçindedir çilesi, sızısı sıza sıza..
Işığı buğulanır gecenin ayazından
Irmak selinde yıldız, akışı niyazından
Şükür secdesindedir gökyüzü avazından
Karanlık her kulaçta yıkanır yüze yüze..
