Kıyama kalkar
And içer;
Belki kıyamete kadar,
Hasret biçer. 

Koparsa kıyameti,
Ne kıymeti kalır
İnsanlığın üzerine
Kesret düşer. 

Akça saçlı kocamışlar
Yaman belirtir
Tevekkülü,
Kül  ile bezemiş
Kor halindeki ateşi
mihnet çeker. 

Çaresizliğin şokunda
Kan tutar yüreklerini
..Biberon kadar sıcak
Bir çığlık
Dehçet saçar. 

Kaldırımlar
Kan göletinde..
Pazarlar,
Ağarmış karanfil siluetinde
Günü kahpe bir pusu açar. 

Hey Bosnalım;
Sırtındaki dağ mıdır?
Hain bir gölge mi?
Islık ve çığlık hortumunda
Hayaletler dolaşır
Kana ve gözyaşına bulaşan
Adımların nusret ister. 

Uzağında değil,
İçinde yaşamaktayız,
Zamanın..
Zaman, insaf dilerken
İnsanlığın elini
İşret tutar..