19 Ekim tarihinde Elazığ’ın şirin ilçesi Ağındayız. Gün boyu dolaşıyoruz. Dostlarla sohbetteyiz. Ağınlı hiçbir meselesini problem yapmamış.. Hayata sürekli güzel bakmış/ güzel görmüş/güzel yorumlamış…

Evet!. Elazığ’a 85 km uzaklıkta bulunan Ağın’ın belki de, kaderini değiştirecek; ‘köprü…’ inşaatında bizlere anlatıldığı kadarıyla ‘göl suyunun çekilmesi…’ bekleniyor. Ağınlı bizlere, köprünün yapılmasıyla birlikte; Karasu Vadisinin her iki yakasında yer alan yerleşim birimlerinin eski canlılığına kavuşacağını/ bu yörelerin tabii güzelliğinin iç turizmi  canlandıracağını belirtiyorlar… Bizlerde aynı görüşleri paylaşmaktayız. Öyle ki, Ağın, Kemaliye, Arapkir üçgeninde son yıllarda ekonomik canlılık göze çarpıyor. Ağınlı genellikle bürokrasi hayatımızda önemli rol oynuyor…Kemaliye ve Arapkirli hemşerilerimiz ise özellikle, ‘iş dünyasını…’ tercih etmişler. Ama bir şey var ki, gurbette ki Ağınlı, Kemaliyeli, Arapkirli çok iyi organize olmuşlar…Ankara, İstanbul başta olmak üzere Türkiye’nin birçok şehrinde ‘yardımlaşma dernekleri…’ kurmuşlar.  Ağın İlçemizde son yıllarda bu yönde güzel hareketlilik göze çarpmaktadır. Elazığ’daki Ağınlılar Derneği,  şehrin merkezinde artık bir buluşma adresi olmuştur. ‘Dayanışma ve Yardımlaşma Kültürü…’ bizlerin hala ayakta kalan en güzel örflerimiz arasında yerini korumaktadır.

Evet!. Ağında, rahmetli Ekrem İsbir’in o güzelim konağını geziyoruz. Ekrem İsbir; Ağın’ın ilk belediye başkanıdır… 1954 tarihinde ilçe olmasında ve Ağın’ın yeniden yapılanmasında büyük hizmetleri olmuştur. Bir garip tecelli;

iki gün önce Elazığ’da, Çekül Vakfının Fırat Havzası Projesini heyecanla Prof. Dr. Metin Sözen’in ağzından dinliyoruz. O tarihi kentler projesinin belki de ilk adımını Ekrem İsbir’in konağında atıyoruz… Göz Doktoru Nevzat İsbir ve Ziraat Mühendisi Nihat İsbir bu tarihi mekanı artık aslına uygun şekilde onarmak için ilk adımı atmışlar bile…Büyük bir zevkle bu konağı geziyoruz.. Nihat İsbir bizlere, bu tarihi eserin 1895 tarihinde yapıldığını söylüyorlar…Ağaç işlemeciliğinin göz alıcı zarafetiyle kendinizi bu güzel esere teslim ediyorsunuz…Sofadan içeri adım attığınızda içiniz ferahlıyor… En mahir sanatkarın elinden çıktığı belli olan ağaç kemerler bir farklı duygu sizlerde uyandırıyor…İnce ve zarif sanat dekorlarıyla gözünüzü alan ters tavanlı büyük odalar!.. Bu konakta, ilk defa ‘beton duvarların ahenksiz ve gösterişsiz…’ nem kokan köhne yapısından uzaklaşıyorsunuz… Sanki bir anda kendinizi ‘tabiatın kucağında…’ hissediyorsunuz…İç ve dış dünyanız arasında muazzam bir ahenk nasıl kurulmasın bu güzelim çatılar arasında?.. Sanat ve Edebiyat meclislerinin en coşkulu hatıralarıyla nasıl dolup boşalmasın bu mekanlar?..  

Ağın!. Ekim ayının artık o nazlı/ niyazlı günlerinde…Evlerde/ocaklarda artık ‘kış hazırlıkları…’ başlamış bile!.. Bağ bozumu yapılmış…Cevizler üzüme batırılmış…Bostanlar, ‘güz mevsiminin…’ son demlerini yaşamakta!. Bağ bozumunun hemen akabinde ilk soğukların düşmesiyle; narlar, ayvalar kilerleri dolduracak… Şenlikleriyle artık dile gelen Ağın leblebisi ve badem gelen misafire yapılan ilk ikramlar arasında yer alıyor!.

Ağınlı nasıl bilinir; ‘gurbetle…’ Mayıs ayından itibaren dolup taşan ak toprakların güzel beldesi Ağın; garip hülyalara dalar!. Yalnızlığın içli sessizliğine bir anda bürünür…Bağrından sanat, edebiyat, ilim ve mütefekkir çıkaran bu şirin ilçenin elbet çözüm bekleyen problemleri var… Ağınlı, her ne hikmetse kendi meselesini ‘inatla dillendirmiyor…’ Yüzü zaten hiçbir zaman asık olmamış…Hele devlete olan ‘sadakati…’ bütün diyarlara emsal olacak seviyede…

Evet!. Ağın’a özellikle dışarıdan gelen öğretmen olsun, bir başka çalışan olsun ‘barınma…’ sıkıntısıyla karşı karşıya kalıyor. Bizlere anlatılan; Belediye’ye ait dört katlı bir mekanın ‘öğretmen evi…’ olarak tahsisi problemin yumağını çözecek gibi…Ağın’ı gerçekten seven bir Valimiz varken, Eğitimin altyapısından gelen bu şehrin bağrından çıkan bir Milli Eğitim Müdürümüz varken bu problemde bütünüyle çözümlenir diyorum. Lokantasıyla, berberiyle, kütüphanesiyle, misafirhanesiyle ve diğer tesisleriyle bir öğretmen evi ilçe için büyük bir ferahlama getirecektir…

Ağınlıdan öğreniyoruz…İlçenin kanalizasyonu hiçbir arıtma olmadan Keban Baraj gölüne akıyormuş!.. Ağınlı kendi çevresi üzerinde titriyor.Çevreyi ‘canlı organizma…’ olarak tarif ediyor…Ve, ilgililerden acil yardım bekliyor.

Ağın, belki bir küçük ilçe ama, Bağdat Fatihi Genç Osman’ı bağrından çıkarmış… Aynı ruhu taşıyan bir güzel insan, destan şairimiz Niyazi Yıldırım hala hatıralarıyla Ağın için yazdığı o nefis şiirleriyle ruhlarımızı okşuyor!. Ağın’dan yetişen şahsiyetlerin isimlerini takdir ve şükranla anmak istiyorum. Ağınlı olmak bir ayrı zevk.. Bu zevki doyasıya bir kısa günde olsa Ağınlıyla yaşadık…