3 Kasım seçimleri, Türk siyasi hareketinde artık bir milat tarihi olarak anılacaktır. Çok köklü ve vizyonu olan siyasi organizasyonların bu tarihte derin yaralar aldığını görüyoruz.

Millet artık siyasette değişim istemiştir. ‘Ankara, Anadolu’da soluklansın’ demiştir. Siyasi yapılanma artık ‘kendi kökleri üzerinde’ binasını kursun!. Siyaset, ‘liderin iki dukakları arasında’ değil; bu memleketin tozunu, toprağını üzerinde taşıyan çileli insanların omuzlarında şekillensin!.

            3 Kasım seçimleri sonrası ne olmuştur?.

            --Siyasette değişim başlamıştır!

İlk Genel Kurula giden parti ise 14 Aralık tarihinde DYP olmuştur. Celal Bayar ve Adnan Menderes’in 1946 Tarihinde başlattığı ‘demokrasi hareketi’ birçok inkıtalara(kesilmelere) rağmen en uzun soluklu bir siyasi harekettir. 56 yıllı bulan çok partili demokrasi hayatımızda; Menderes, Demirel ve Özal Dönemleri, Türk Siyasi Tarihimizde derin izler bırakmıştır…

Bu kökler üzerinde, ‘budanarak gelen’ bir demokrasi düşüncesi elbette yeni filizlerini verecektir!. Çağın düşünce motifleriyle dal ve budak salacaktır.

14 Aralık Tarihi!. Türk siyasi hayatımızda olduğu gibi Demokrat Parti Geleneğinin 56 yıl sonra yeniden sürgün vermeye başlaması anlamına gelen bir yapılanmayı Türkiye’nin gündemine taşıyacaktır. Bu yapılanmanın başında, 14 Aralık 2002 Tarihinde yapılan DYP’nin Genel Kurulunda mevcut 1258 Delegenin 815’inin oylarını alarak Genel Başkan seçilen hemşehrimiz Mehmet Kemal Ağar bulunmaktadır. Burada, şüphesiz Elazığ imajı derhal ön plana çıkacaktır. Malatya, Aydın, İsparta, Rize illerimiz kendilerine ait imajı rahatlıkla Ankara’ya, bütün Türkiye’ye,  Cumhuriyet döneminde çok iyi taşıdılar. M.Kemal Ağar, 1995 yılından sonra üç dönem Elazığ insanının siyasi iradesiyle Meclis’e gitmiştir. Özellikle, 1999 ve 2002 seçimlerinin önemi ise, ‘bağımsız olarak’ seçilmesidir. Buna nasıl bir tarif getirebilirsiniz?. “Elazığ, insanı ve seçmeniyle Ağar’a en zorlu günlerde sahiplenmiştir!” Siyasetin hamurunda, ‘yıpranma’ denilen bir olay vardır. Ağar, ‘Susurluk’ denilen  bir kazadan sonra ‘tuzağa düşürülmek istenmiş’ Ama, malum gelişmeler milletin devlete sahiplenme gibi bir vakarı ön plana çıkarmıştır.

Ağar’ın konuşmalarından birkaç önemli anekdotu buraya almak istiyorum;

“--Hata yapabilirim, ukalalık yapmam”
“—Allah bizi şaşırtmasın, şımartmasın”
“—Menderes gibi, Demirel gibi ayaklarım titredi”
“—Aşağıdan gelen feryatlar artık olmayacak, her şeyimizi tabanla paylaşacağız”
“—İstişareden uzak durmayacağız”
“—Siyaset, milletle konuşma yapma sanatıdır.”
“—Küskünler, dargınlık oluşturmayacağız. Sürekli bütünleşmeye doğru adım atacağız. Merkez sağı bu çatı altında toparlayacağız”

Yukarıda ki sözler gerçekte, 1995 sonrasında DYP’nin çizdiği yanlışların genel anatomisinden farklı bir şey değildir. Aynı yanlışları diğer siyasi partilerde de görmemiz mümkündür. 3 Kasım Tarihinde, tabandan gelen sert tepki, yeni bir vizyonun hazırlanmasını, siyasette yeniden yapılanmayı zorunlu hale getirmiştir. Burada çıkan özet nedir; ‘Ya milletle birlikte var olursunuz, yada siyasi mevta’ Gelelim kendi şehrimize! Oradanda bu yazımız içerisinde birkaç önemli noktayı vurgulamak istiyorum.

Biz sürekli bu şehirde nelerden bahsetmiştik?.

--Siyaset, potansiyel adaylarla halkın karşısına çıksın!.
--Elazığ’ın,  Ankara’da çok güçlü lobisi olsun!
--Bu şehir, 20 yıl-30 yıl sonrasının hareket kabiliyetini/ kendi esnekliğini bir sonraki nesillere kazandırsın!.

Burada sivil iradeye, seçilmiş insanlarımıza çok büyük yükümlülükler düşmektedir. Siyaseti sürekli bu perspektiften yorumlamaya çalıştık. Bir halk hareketi, bir aydın hareketi olarak gözlemledik. Elazığ’da görev yapan ‘gönüllü kuruluşlar’ kamu adına hareket ettiklerinin şuurunda, ‘sivil iradeyi’ daha iyi organize ederek Elazığ’ın geleceğine ve güzelliklerine katkıda bulunmanın  yarışı haline getirmelidir.

Siyasetin bir hizmet adabı olduğunu düşünecek olursak, bu sivil geleneği güçlendirmenin de, fazilet mücadelesi olduğunu üzerine basarak belirtmek isterim.