Bu şehirde gerçekten ‘iz bırakan’ insanlar anıldıkça, bıraktıkları eserler konuşulur. Hayırla yad edilirler.

            Geçtiğimiz gün, Elazığ’da başarılı hizmetlerde bulunan  Emniyet Genel Müdür Yardımcısı Feyzullah  Arslan  aradılar.  Uzun süredir üzerinde çalıştığı ve baskı aşamasına gelen “Polisiye Fıkralar” isimli eserden bahsettiler. “Bir kaşık çorbada sizlerinde payı olsun!” bağlamından  Elazığ’daki hatıralara çok önem verdiğini belirttiler. Bu bir ahde vefa örneği!

            Geçmişe doğru şöyle bir yolculuk yaptım!  Bu şehre,  ne güzel imaj kazandırılmış... Gün gelmiş, Elazığ ‘kampanyalar şehri’ olmuş. Her biri ‘model olarak gösterilen’ faaliyetler!.

            “--Bıçağı Bırak, Kalemi Al
            --Türkçe konuşacaksak, Türk’çe konuşalım
            --Her eve bir Bayrak”

            Bu heyecan nasıl da, İstanbul basınında derin tesirler bırakmıştı!. AB’nın kapısının çalındığı şu günlerde, ‘Sivil İradenin-Gönüllü kuruluşların’ önemi daha iyi anlaşılıyor. Bu iradenin oluşmasında hazırlanan zemin ve onun mimarları tarihe önemli notlar düşmüşlerdir. O günlerin heyecanını bir daha yaşamak istedim;

            “Delikanlı!
             Bıçak tutan el, kanlı
             At bıçağı elinden;
             Gözü perk, delikanlı”

     İnsan dendi mi, ilk akla; ‘insaf’ gelir. Saf tutan erler, kendileri için ‘sükutu’ seçtiler. ‘Saffaniyetle’  hayatı devamlı sevdiler, sevdirdiler.  Evet!. Konumuzu isterseniz bir dörtlükle bağlayalım;

            “Eski Dostlar,
            Anılarda Eski Dostlar
            Mazi, perde perde açılır;
            Işık gibi doğar, Eski Dostlar”

***                                                     ***

   Siyaset dönemi başladı... Artık kafalarda yer etmesi için sıkça bahsedeceğim; “Meydanları Dili” sizleri aldatmasın. Meydanlar, ‘hamasidir’ Orada duygular söze hakimdir. Alkışların dozuyla kelimeler seçilir ve belki de yerlere altın yaldızlar halinde saçılır. Ama bir şey var ki, ‘iktidar olma farklı’ Elazığ şimdiye kadar nasıl davrandı;

            “Elazığ!
             Azığı bol İl, Elazığ
             Ters düşmüş iktidara;
             Ellere vermiş azığ”

     1980 sonrasının siyasetine şöyle bir bakınız. Elazığ hiçbir zaman coğrafi konumunun önemini yeteri gibi değerlendirememiş ve yatırımlara yansıtamamıştır... Ne deriz; “Sana dar olmuş günler, yazığ”

    Bir önemli noktayı daha vurgulamak isterim; Kömürhan Köprüsünün ötesinde, “Gurbette ki  Elazığ” farklıdır. Birbirine gurbette sımsıkı bağlıdırlar. Belki de, “Kömürhan Köprüsü Harput’a  bakar” derken bir ince söz, dahası bir zalim kültür bizleri kavurur; ‘hasutluk’

            “Kanat ol!
             Uçmak için kanat ol
             Dosta güven ver, yar ol;
             Yarine kol, kanat ol.”

    Gel görelim ki, bu kültürü değiştirmek için daha çok çaba sarf etmeliyiz. Neden mi?

            “Taş koyulur!
             Taş üstüne taş koyulur
             Girme namert fendine;
             Yol üstüne taş koyulur”

     Düşünüyorum da, acaba bu memlekette;

    --Tuz mu kokmaya başladı,
   -- Ana temizleyici olan, sular mı kirlendi,
   -- Doktor mu hasta oldu?.

   Bütün bunları içimize sindirerek çok iyi yorumlamalıyız. Biz diyoruz ki,

       “Nehir olur!
        Çay, pınar; nehir olur
        Hüzün yağmurları akar;
       Gönülden göze nehir olur”

    Bu ülkede gün geldi, ‘toprak çoraklaştı’ Dilim, dilim çatladı. Gün geldi, ‘gönül pınarları kurudu’ Bütün bunları gören bir gözle artık insanımıza bakalım. Geleceği ona göre daha mamur kılmak için!.