Şehir artık kendi asli meselelerine bütünüyle kilitlenmeli!.. Bu meselelerin tabiâtıyla ekonomik boyutu olabilir.. Sosyal ve kültürel boyutu olabilir.. Musiki ve spor boyutu olabilir... Meseleler bir zincirin tâbii halkası olarak görülmelidir. Birbirleriyle yakından ilişkilidir...

Artık, Garibim Elazığ mı diyelim?.. Her bakımdan mağdur, mahzun, mazlum ve mahkum edilen bir şehir mi diyelim?..  Bu şehir hakkında son bir yıl içerisinde güzel haberler veremedik... Sütunlar, boynu bükük kalan sütunlar  sanki haber değil de, bir nev’i  haykırıştaydı, feryadı figanı basan yakarıştaydı!..

-- Uçak seferleri şüpheli!..

-- Doğal Gaz’ın  geleceği tarih müphem!..

-- Güney Çevre Yolu artık meçhul!..

-- Teşvik Yasası bütünüyle can sıkıcı!..

-- Toplu Konut uygulaması bu şehrin dışında bir hayli meşgul!..

Ve, daha neler neler?..

Bir yakın dostumuz can damarımıza dokundu.. İçim bir anda cız etti!.. “—Biz bu kadar aciz miyiz!”  Söyleyin lütfen çaresiz miyiz?..

Ne aczi ve ne de çaresizliği hiçbir zaman kabullenemem... Ataleti, kendi nefsime ağırın  ötesinde hakaret görürüm!..

1940’lı yıllarda, ihtiyaca istinaden kurulan Havalimanının pistine 65 yıl sonra uçak inemez oluyor!.. Neden, Nasıl, Niçin, Kim Tarafından sorularına cevap bulabildik mi?.. Sadece, fazla derinliği olmayan, öyle fazla mana ifade etmeyen pörsümeye terkedilmiş klasik ifadeler!..

Bizler gayet iyi biliyoruz ki, ekonominin en önemli kurallarından birisi de, arz-talep meselesidir!.. Unutulmamalıdır ki, Elazığ bir bölge şehridir!.. Tunceli, Bingöl, Muş ve hatta daha ötesini kendi,  cazibe sınırları içerisine alan çok geniş bir hinterlandı vardır... Bu ülke, bu şehir insanı elli yıl ileriye gideceği yerde, garip bir şekilde ayağına basılıyor!.. Tökezletiliyor!.. Burada elbet kendi insanımla niye sorusuna sağlıklı bir şekilde cevap arayacağım!..

--Elazığ bir Üniversite şehridir,

--Elazığ bölgesinin sağlık merkezidir,

--Elazığ bir kültür, sanat ve edebiyat şehridir,

--Elazığ bir önemli kurultaylar şehridir,

--Elazığ Turizm potansiyeli yüksek olan şehrimizdir,

Ve. Daha neler neler?..

Konuşuyoruz, tartışıyoruz, araştırıyoruz; --Türkiye’nin birçok iline yüz- yüz elli kişilik uçaklar inebiliyor!.  O halde, Elazığ’a garazınız  ne?.. Bir şeyler  var da bizler mi bilmiyoruz?.. Uçak seferlerinin iptali ile bir şehrin, ekonomik hayatı ile oynuyorsunuz?.. Üniversite Hocası ile oynuyorsunuz?.. Turizm sektörü ile oynuyorsunuz!.. Bütün bu olumsuzlukları alt alta sıraladığımızda, Elazığ’ın kaderiyle oynuyorsunuz!..

Elazığ’da, birçok büyük organizasyonlar, uçak seferleri yüzünden iptal ediliyor!..  Öncelikle, sivil iradenin şehrimizdeki lokomotifi durumundaki Belediye Başkanımızı şehrin tepkisini yüksek sesle gündeme getirmelerini arzuluyoruz.. Keza, şehrin ilim ve akademik heyetinin başındaki Fırat Üniversitesi Rektörümüzden... Şehirdeki iş dünyasının temsil ayaklarından... Ve, bu şehri temsil eden Vekillerimizden; gerekli bütün demokratik tepkilerini ortaya koymalarını bekliyoruz..

ÖNEMLİ NOTLAR...

--Gazi Caddesinde şöyle bir geziniz... İş yerlerimize asılan tabelalar, aman Allah’ım!. Kendi kültürümüzden/ özümüzden/sözümüzden/ renklerimizden/ desenlerimizden kırılmanın tohumları atılmış sanki o tabelalarla!.. Türkiye’de ilk defa Elazığ’da başlatmıştık, “Türkçe konuşacaksak, Türkçe konuşalım..” kampanyasını... Galiba aynı yürekle/ aynı coşkuyla bu yolculuğa tekrar çıkacağız.. Öncelikle, Elazığ Belediye Başkanımızdan bu duyarlılığa ilk adım atmalarını gönülden arzuluyoruz..

-- Elazığspor!. Gönül çıramızdır... Bordo-Beyaz renkleri  ruhumuzu kaptırdığımız esintilerdir... Kabaran öfkemiz vardır o renklerde, o renk cümbüşünde.. Şehri zirvelere taşıyan bir heyecan dalgasıdır, 37 yıldır taşıdığımız bu meşale.. Elazığ’ı toparlayan/ birleyen/ birleştiren bir sihirli güçtür, Elazığspor!.. 5 Haziran Tarihine, şehrin miladı dedik.. Bir tatlı özleminde gönüllerin çekeceği o güçlü halayı bekliyoruz... Ayaklar, tiz bir sesle vursun yere.. Göğüs kafesi o sese güç versin.. Kayabaşı’ndan bir maya öylesine söylensin ki, o sese kulak versin bütün şehir!.. O seste bir daha,  ufuklar titrercesine yankılansın…