Olağan kongre üzerinden henüz 4,5 ay gibi kısa bir süre geçmiş olmasına karşın 16 Kasım Pazar günü Elazığspor’da olağanüstü diğer bir kongrenin gerçekleşmiş olmasının temelinde, Elazığspor’un puan cetvelinde en alt sırada yer almasının elbetteki rolü büyüktür. Elazığspor’da bir şeyler doğru gitmiyor. Konu ile ilgilenenler kendilerine göre rasgele yorumlar yapıyorlar. Bir kısmı başarısızlığı futbolcu transferlerindeki yanlışlığa bağlarken, kimileri başarısızlığı yönetimdeki organizasyon kopukluğuna ve maddi güçsüzlüğe dayandırıyor. Ortada görünen gerçek ise Elazığspor’un çok kötü günler yaşamasıdır.

“Olağanüstü kongre acaba Elazığspor’un kurtulması için bir umut olabilir mi?” cevabını merakla beklediğimiz bir sorudur. Mevcut yönetimin listesinin karşısında diğer yeni bir listenin çıkmayacağını, yerel basındaki konuşmalardan anlıyorduk. Bu kongre, bir kısmı eski yönetici olup yeni isimlerle takviye edilen 20 üyeli bir yönetimi karşımıza çıkardı.

Kongrede eski başkanlardan Mustafa Yıldız’ın tahmini bütçenin gerçekleri yansıtmadığı ve Elazığspor’un borcunun daha da artacağı sözleri sonrasında kongre salonunda atmosfer aniden ısındı ve maalesef itişmelere ve karşılıklı laf düellosuna sahne oldu. Bir üyenin Mustafa Yıldız’ın Elazığspor’a ne kadar yardım yaptığını açıklamasını istemesi ve bir milyar lafını telaffuz etmesi üzerine, diğer bir kısım üye de “Bizim paramız olmadığına göre kongre salonunda da bulunmamamız gerekir” cevabını verdi. Ne olduysa bu noktadan sonra meydana geldi ve kongre salonu hiç de hoş olmayan görüntülerle baş başa kaldı.

Avrupa Birliğine girmeye hazırlanan bir ülkenin bireyleri olarak henüz tartışma ve karşılıklı konuşma adabını bilmiyoruz. İşimize gelmeyen sözleri sarf edenlere tahammül edemediğimiz gibi, hemen işi kaba kuvvete dökmeye çalışıyoruz. İşte bizim hamurumuz bu! Kırılgan yapılı bu hamura şekil vermek çok zor. Çünkü karşımızdakilere veya rakiplerimize asla tahammül gösteremiyoruz ve onları dinlemek dahi istemiyoruz.

Rakiplerin konuşmalarına tahammül gösteremeyen ve adeta kuvvet gösterisine dönüşen kongrenin demokratik olgusuna gölge düştü. Ne hikmetse bir türlü Elazığ’ın ortak çıkarları konusunda birlikte hareket edememekteyiz ve sadece en kolayı olan eleştiri yolunu seçiyoruz. Bir türlü sen-ben kavgasından kurtaramıyoruz kendimizi.

Elazığspor Elazığ’da yaşayan ve Elazığ’ı seven herkesin takımı. Bu takıma kimler sahip çıkacak? Neden bu takımın çarkı her dönem sadece değirmen suyu ile döndürülmeye çalışılıyor? Niçin kalıcı projeler üretilemiyor? Elazığspor yönetimine sadece parası olanlar mı girebilecek? Kongrelerde sadece parmaklar mı kalkıp inecek? Neden kongre üyelerinin sayısı sadece birkaç yüzü geçemiyor? İşte bu sorulara gerçek yanıtlar bulabilirsek ve bu konularda fikir üreticiliği yapabilecek insanların yönetime seçilmesini sağlayabilirsek, o zaman belki kuvvetli bir Elazığspor’u yaratabiliriz!

Bir Elazığspor sevdalısı ve Genel Kongre üyesi olarak; tekrar güvenoyu alan ve güçlenerek ortaya çıktığı imajını veren Elazığspor’un yeni yönetimini kutlar, yönetimin düşme tehlikesi bulunmayan bir Elazığspor için canla başla çalışacaklarını inanmak istiyorum.