HÜSEYİNİ GAZEL

Nây-ı Mevlaînâ'ya uyduk tâ gönülden inleriz

“Bişnev in ney” derse yâran, lâl olur söz dinleriz

Leylden, Leylâ'ya; akşamdan sabâha kalb olup

Keyf için dünyâya gelmiş, gün gören nikbinleriz

Yâr için ağyâra incindik fakat incitmedik

Nâzeninlerden edep talîm eden nârinleriz

“Fakr ü fahr” uğrunda sunduk yâra, can sahbâsını

Derde dermânız, fakiyr-i aşk dan zenginleriz

Ketre-dil, deryâ-dil olmak'çün sorar bûs-î kenâr,

Rûzgar-ı aşka uymuş çalkanan enginleriz

Sarhoşuz ammâ, bizim nâhoş değildir nâ'ramız

Tâ Ezel Bezminde içmiş hu... çeken müminleriz

Biz Hüseynî meşrebiz, dilteşneyiz Fikret meye

Ârifiz, küfrân-ı niymet bilmeyen bilginleriz.