|
Kaynak :
Valilik 98 Yıllığı ve
diğer basılı kaynaklar kullanılmıştır...
İlçenin tarihçesi
konusunda kesin bilgiler olmamakla beraber, Arıcaklıların el yazması Arapça bir
secerede Kerbela olayından sonra buraya gelip yerleşen Mustafa ÇELEBİ ‘nin
çocuklarıdır.
Mustafa ÇELEBİ
‘nin Mirvan’ da ( Arıcak’ta) 3 oğlu olur. Çelebi "Aşağı mahalle” ( Bu
günkü Vali Göktayoğlu Mah.), Muhammed “Orta mahallede” ( Bu günkü Halil Yavuz
mah.) ve Osman ise “yukarı mahallede” ( Hürriyet mah.) yerleşirler. Mustafa
ÇELEBİ ‘nin Mirvan’ daki nüfusunun artması ve komşu aşiretler ile iyi ilişkiler
içerisinde bulunması Simserkislileri telaşa düşürür. Arası açılan iki kabile
zamanla çatışmaya başlar. Bu çatışmalar neticesinde Mustafa ÇELEBİ o zamanlar
Palu ‘da bulunan Osmanlıların Uç Beyi KARACİMŞİT BEY himayesine girer.
Tarih :
Bu olaylar bize ana yerleşim yeri Arıcak’ın
Çaldıran savaşından sonra temelinin atıldığını göstermektedir. Arıcak bu tarihe
kadar Mirvan diye anılmaktadır. Mirvan zazaca (Miyanrüyan) iki nehir arası, Osmanlıca
( Mayrı ) su yolu , Arapça ( Meravin ) su kanalı veya yöreye ilk gelen kadına atfen (
Berivan ) olarak verildiği ve zamanla Mirvan ‘a dönüştüğü ileri sürülmektedir.
Osmanlıların egemenliğine girince Karabegan ( Karabegler ) olarak anılmaya
başlanmıştır. 1960 yılından sonra da Arıcak olarak değiştirilmiş ve halen aynı
isimle bilinmektedir. 1972 yılında Merkez Arıcak köyü olmak üzere Saman
ve Gümüşyaka köyleri ile birleştirilerek Belediye teşkilatı kurulmuştur. 3392
Sayılı Kanunla da 19.06.1987 tarihinde ilçe olmuştur.
İlçemizde tarihi ve belgeli turistik bir yer
olmamakla beraber Dicle Nehrinin kaynağını oluşturan Mirvan çayının ilçe
merkezinden geçiyor olması ilçenin dört bir yanının çeşitli ve yüksek ağaçlarla
kapalı , doğal bir şemsiye görünümünde bulunması ve İlçenin her tarafından akan
berrak ve soğuk sularıyla İlçemiz özellikle Mayıs ve Eylül ayları arasında 5 ay
süreyle bir doğa harikası görünümündedir. İlçemizin Erimli kasabasında doğa
harikası bir şelale bulunmaktadır.
KÜLTÜR :
Arıcak, Elazığ’ın bir ilçesi olmasına
rağmen Elazığ ( Harput ) kültür çevresinden az etkilenmiştir. Daha çok kendi
coğrafyasına has bir takım kültürel özellikler arz eder. Bunun sebebi ise
Elazığ’la arasındaki ulaşımı zorlaştıran dağlık bir yapıya sahip 124 Km.lik
uzun mesafedir.
Bununla birlikte temel kültürel espri aynıdır.
Ancak coğrafi konumu itibariyle komşu iller olan Diyarbakır ve Bingöl’ün kültürel
yapısından da etkilenmiştir. Mesela Elazığ oyun havalarından çayda-çıra
Arıcak’ta kına gecelerinin temel oyunudur. Bunun yanında Bingöl’ün kartal-kaya ,
Diyarbakır’ın üç adım ve halay gibi folklorik oyunlar Arıcak’ taki düğünlerde
en fazla oynanan halk oyunlarıdır. Arıcak’ta evlenme yaşı 17-18 dir.
Eskiden çok yaygın olan başlık parasında son zamanlarda azalma görülmüş ve
başlık parası olarak alınan paranın tümü kız babası tarafından kıza (geline)
çeyiz olarak kullanılmaktadır. Altın ve çeyiz sandığı ilçemizdeki evliliklerde
ön şart olup her çeyiz sandığında muhakkak çakma ve iğne oyalı yazmalar bulunur.
İlçemizde kız isteme şu şekilde olur ; Erkek tarafı bir kıza talip olunca, erkekle
kız bir takım bahanelerle birbirlerine gösterilir. Kız ve erkek birbirlerini
beğendikten sonra erkeğin anne ve babası kız evine giderek kıza talip olduklarını
söylerler.
Kız tarafı evet dedikten sonra kendi
şartlarını sunar ve şartlarda anlaşmanın sağlanmasına müteakiben, kız tarafı
erkek tarafına haber göndererek yemeğe davet eder. Erkek tarafı yakın akrabasından
ve çevresinde hatırı sayılır ve sözü geçen insanları alarak kız tarafına gider.
Yemek ve ikram faslından sonra kız resmen istenir ve oracıkta hemen nişan yapılır.
Belli bir müddet sonra bu sefer erkek tarafı hazırlıkların yapar ve kız tarafını
yemeğe davet eder. Bu sefer de kız tarafı yakın akrabalarından ve çevresinde sözü
geçen kimseleri alarak erkek tarafının evine gelir.
Yapılan ikram ve yemeklerden sonra başlık
parası için pazarlık başlar. Aslında başlık parası daha önce belirlenmiştir.
Ancak , gelen davetlilerin hatırına binaen daha önce belirlenen başlık parasından
belli bir kısmı kız tarafınca bağışlanır ve üzerinde mutabık kalınan miktar
kız tarafına nakden ödendikten sonra düğün günü belirlenir. Her iki taraf düğün
gününe kadar tüm hazırlıklarını tamamlayarak günün şartlarına , erkek
tarafının maddi durumuna , örf ve adetlere göre düğün yapılır. Kültürün en
önemli özelliği bilindiği üzere dildir. Arıcak dil farklılığı ile harput
kültür çevresinden ayrılır. Halk Türkçe’nin yanında yoğun bir şekilde
Zazaca’da konuşmaktadır.
İlçemizde yöreye has
maniler,ninniler,efsaneler,masallar,hikayeler, türküler vs. gibi özellikler yoktur.
Yine ilçemizde tarihi eser sayılacak han , hamam , cami , medrese vb. yapılar yoktur.
Coğrafya :
İlçemiz Doğu Anadolu Bölgesinin Güneyinde
Doğu Anadolu ile Güney Doğu Anadolu Bölgesinin geçiş bölgesinde yer almaktadır.
İlçe genel olarak dağlık, meşelik,çalılıktır ve dağlıktır. Engebeli bir arazi
yapısına sahip olan ilçemiz Güneydoğu Torosların uzantılarından biri olan Ak
dağların eteğinde yer almaktadır. İlçenin deniz seviyesinden yüksekliği ( rakım )
1.100M. dir. İlçemizde karasal iklim hakimdir. Yazları sıcak ve kurak , kışları
soğuk ve yağışlıdır. İlçemizin kuzeyinde Ak Dağlar ve Palu İlçesi,
güneyinde İnceburun Dağları ile Hani ve Dicle İlçeleri, doğusunda Selvi Dağları
ile Genç İlçesi, Batısında ise Alacakaya İlçesi ile çevrilidir. Ak Dağların
ilçemizin mülki sınırları içerisinde kalan Ziyarasipi ve Hacı Ali Dağının
rakımı 2517M. yüksekliğinde olup , İlimizin en yüksek dağı sayılan Hasan
dağından 399 M. daha yüksektir. İlçemiz sınırları içerisinde Dicle Nehrinin ana
kollarından sayılan Berkilin ve Mirvan Çayları ile birlikte pek çok küçük akarsu
kolları geçmektedir. Güney Doğu Anadolu Bölgesine de sınır olması nedeniyle kıyı
şeridinde yazları daha da sıcak ve kurak , kışları ılık ve yağışlı
geçmektedir. İlçemizin 257 Km2 olan yüzölçümünün % 4 çayır ve mera ,
% 56 bozuk baltalık orman , % 9.5‘i ekilebilir alan, % 30’ da dağlık alanlardır ki
, daha ziyade taş ve kullanılmaz toprak parçasıdır.
Tarım :
İlçemizin başlıca gelir kaynaklarından birisi
hayvancılık olmasına rağmen , hayvancılık faaliyetlerinin oluşturduğu ekonomik
yaşam Pazar yönelik olmayıp, aile ekonomisi şeklindedir. İklim yönünden
hayvancılığa müsait olan ilçemizde halkın fakir oluşu ekonomik bir hayvancılık
yapmasına müsait değildir. Son zamanlarda bazı hayvan ırklarının iyileştirilmesi,
yeni geçim kaynakları olarak arı kovanları dağıtımı gibi çalışmalar
yapılmaktadır. Özellikle OR-KÖY projesi ile 1989 yılında toplam 71 çiftçiye 39
ünite arıcılık, 17 ünite süt inekçiliği ve 15 aileye koyunculuk üniteleri
dağıtılarak hayvancılığın ıslahı ve geliştirilmesi cihetine gidilmiştir.
Bununla beraber 1997 yılında Vakıftan 110 aileye 550 adet arı kovanı dağıtılmış
ve ilçede arıcılığın geliştirilmesine büyük katkı sağlanmıştır. İlçemizin
arazi yapısı ve varlığı itibariyle engebeli , taşlık ve dağlıktır. Böyle bir
topoğrafik yapıya sahip ve ortalama 1.100 M. rakımı ile ilçenin geçim kaynağı
tarım ve hayvancılığa dayanır. Vatandaşın dededen kalma iptidai usullerle tarım
faaliyetlerinin yerini kısmen de olsa makineleşme almaktadır. Bununla beraber suni
gübre kullanımı oldukça yoğundur.
Sanayi :
İlçemizde herhangi bir sanayi kuruluşu ve tesisi
yoktur. Ancak yöre ihtiyaçlarına münhasır bir kaç tane elektrik ile çalışan
değirmen ve bir kaç hızardan başka hiç bir atölye veya işyeri yoktur.
Ulaşım :
İlçemiz Devlet Karayolları , Palu İlçesi
üzerinden Elazığ bağlantılı olup Arıcak-Palu ilçesi arası 45 Km.lik yolun 25
Km.lik bölümü stabilize yoldur. Ne varki bu kısmın çoğunda alt yapıları da henüz
yapılmamıştır. Yolun 20 Km.lik bölümü ise 1995-1996 yılları içerisinde
asfaltlanmıştır. Ancak, Karayolları yetkilileri tarafından yapılan çalışmalar
sonucunda ilçemiz karayolu güzergahı değiştirilmiş ve Gülüşkür Köprüsünden
sapaklı Alacakaya üzerinden getirilmesi planlanan bu yeni yol güzergahının tüm
etüt-proje çalışmaları tamamlanmış durumdadır. Köylerimizde sadece Çavuşdere ve
bağlısı Geznik mezrasının yolu olmayıp diğer tüm köy ve mezralarımızın
yolları mevcuttur. Mevcut köy yollarının toplam uzunluğu 114 Km. olup, durumları
şöyledir. İlçemizde telefonsuz köy yoktur. 1992 yılı sonlarına doğru 5
adet mezramıza da telefon çekilerek telefonsuz mezramız kalmamıştır. İlçemiz
genelinde toplam 5 adet telefon santralı ve santrallara bağlı 8 adet acenta mevcuttur.
Merkez şubede 352 hat kapasiteli Dicle tipi 1 otomatik Santral, Erimli şubesinde de 250
hat kapasiteli Elif-1 tipi bir otomatik santral , küplüce köyünde de 266 hat
kapasiteli Simko marka santral mevcuttur. İlçemiz Üçocak ve Kambertepe köylerinde
birer tane Elif-1 tipi 254 hat kapasiteli telefon santralları kurulmuştur. İlçemiz
1997 yılına kadar Arıcak köyü iken, 1972 yılında Arıcak’ a 6 Km. uzaklıktaki
Saman Köyü ve 2 Km. uzaklıktaki Gümüşyaka Köylerinin birleştirilmesi ile merkezi
Arıcak olmak üzere Arıcak Belediyesi kurulmuştur. Palu’ ya bağlı nahiye iken
19.06.1987 tarih ve 3392 sayılı kanunla da ilçe olmuştur.
Elazığ’a Palu ilçesi üzerinden 124 Km. olup,
yolunun 25Km.’ lik kısmı stabilizedir. İlçemize bağlı 11 köy ve 3
belediye vardır. Bunlardan Bükardi ve Üçocak Belediyeleri Yeni kurulmuş olup, 27 Mart
1994 tarihinde yapılan Mahalli İdareler Seçimlerinden sonra teşkilatlarının
kurulmasına başlanmıştır. Merkez Belediye sınırları içerisinde 6, Erimli,Bükardi
ve Üçocak Belediyeleri sınırları içinde 5’ er tane olmak üzere toplam 21 mahalle
vardır. Köylerimiz genel olarak dağınık bir görünüm arz etmektedir. Ulaşım zor
sağlanmaktadır. İlçemizde henüz Askerlik Şubesi, Kadastro ve Emniyet Teşkilatı
kurulmadığından bu teşkilatlarla ilgili hizmetler 45 Km. uzaklıktaki eskiden bağlı
olduğumuz Palu İlçesinde yürütülmekte ve bu ilçeye olan bağımlılık devam
etmektedir. Bu dairelerin ilçemizde bir an önce teşkilatlarının kurulması önem arz
etmektedir.
Daha Fazla bilgi için Aricak
İlçesi Resmi Web Sitesi
:
www.aricak.gov.tr
Ağın Alacakaya Arıcak Baskil Karakoçan Keban Kovancılar
Maden Palu Sivrice
İlçeler Ana
Sayfa
Başa Dön
|