Elazığ ve Harput'la ilgili Anılarınızı Paylaştınız mı ?

Anılar Ana Sayfa

Anı Listesi

Çok Özel Anılarımız

Sizden Gelenler

Sevda Anıları

Hasret Anıları

Anınızı Yazın

Unutulmayanlar

 

 
:.:..    Remziye Teyze ::.:..  İçimizden Biri  :.:..

   Derneğimizin kuruluşundan sonra 10-15 kişilik çekirdek ekipl Elazığ genelinde başlayan hummalı bir çalışma...maziz_el_ekmek1.jpg (6424 bytes)

Herkes; ilimizdeki en ücra mahalle ve sokaklarda yaşayıp da sesini duyuramayan, yoksulluğuna rağmen şükür içerisinde olup da kimseden bir şey isteyemeyen, fakir ve mağdur insanları arayıp bulma gayreti içerisinde...

Yıl 1994, mevsim kış, yer Ulukent Sarayaltı Mahallesi;

- Şurada bir teyze var isterseniz bakın, diyor komşuları.

Gidip kapıyı çalıyoruz. Kapı açılıyor, 12-13 yaşlarında bir erkek çocuk bizi karşılıyor. İçeriden seslenen bir bayan,

- Ahmet kim o?

- Bilmiyorum anne, amcalar geldi.

- İçeri buyur et oğlum, ne istiyorlar? Gidiyoruz.

İçeride biri kırık iki adet divan, soba ve camsız pencerelerine naylon çekilmiş buz gibi bir soğuk oda. "Buyur faslı'ndan sonra niçin geldiğimizi söylüyoruz. Teyzemiz rahatlıyor ve bize tüm samimiyetiyle halini anlatmaya başlıyor. Ellerini koynundan çıkarıyor ki, iki eli bilekten kesik. Dişler dökülmüş, gözünün birini ameliyatla kaybetmiş, diğeri %80 görmüyor. Baktığınızda yaşı en az 70 diye tahmin ediyorsunuz ama daha yaşı kırküç. Eşim öldü, diyor. Hiçbir sosyal güvencem yok, çocuklarımında bana bir faydası yok. İşte bana bu küçük oğlum bakıyor. Çok zor şartlarda yaşamaya çalışıyorum. Odun yok, yiyecek yok, yaşadığım oratmın çok kötü oluşuyla bende cüzzam hastası oldum. Hastalığım sonrası dengeli beselenenememekkten, soğuk kış geceleri odunsuz, yorgan altında geçirmekten ilaçlarımı alamamaktan ellerimi bilekten kaybettim.cocuk_yemek_1.jpg (7943 bytes)

Tabi görülen manzara karşısında tabiri caizse tam bir şok geçiriyoruz. Hemen teyzemize neler yapabileceğimizi soruyor, onun acil ihtiyaçlarını not ediyor ve insanlığımızdan utanmamız mı, yoksa bu insanı bulduğumuzdan dolayı sevinmemiz mi gerektiğini bilemeden, karmakarışık duygularla ayrılıyoruz...

Bir gün sonra evinin camları takıldı, kuru gıda ve temizlik maddeleri, yakacağı ve diğer ihtiyaçları karşılandı. Artık bizim bir Remziye annemiz, onun da Mamurat'ül-Aziz diye bir sahibi ve oğlu vardı. Sık sık ziyaretine gidiyoruz. Bir süre sonra teyzemiz hasta olduğunu bildirdi. Hemen doktora götürdük, daha sonra da hastaneye yatırıldı. Vücudu yapılan tedavilere cevap vermeyince sağ bacağı diz altından kesilmek zorunda kaldı. İki eli, bir gözü tamamen olmayan teyzemiz bir bacağını da kaybetmişti ama gene de Rabbine hamd ve şükür içerisindeydi.

Derken iki ay gibi kısa bir süre sonra sol bacağında da sancılar başladı. Tekrar hastaneye kaldırılan teyzemiz ikinci bacağınıda kaybetti. teyze_cocuk_1.jpg (6896 bytes)

Geçen zaman içerisinde oğlu Ahmet büyüdü, askere gidip geldi. Teyzemiz sürekli gözetim altında tutuluyor, ihtiyaçları aynı gün gideriliyordu. O şimdi, iki eli, iki gözü ve iki ayağından yoksun olmasına rağmen beş vakit namazını kılıyor, Allah'a hamd ve şükür ederek mutlu bir hayat sürmeye devam ediyor...

 

"Hayır Köprüsü" kampanyamıza destek olmak için lütfen tıklayınız...


:.:..  Anı :  Mamurat'ül-Aziz Bülteni  - Haziran 2001 :.:..

saganilar.gif (3301 bytes)

altanimetin.gif (5034 bytes)

Sizde Anınızı Yazın

¬ Anilar Ana Sayfası ¬  Anı Listesi ¬  Unutulmayanlar ¬  Anınızı Yazın ¬

• Ziyaretçi Anketi | Tasarım | Site Harita | Bize Ulaşın | Reklam | Hakkımızda | Sponsorlar | Başa Dön |
2000-07 © Elaziz.net Bilişim Sistemleri ve Elektronik Yayıncılık Hizmetleri - İrt: 0532. 7278202 - ELAZIĞ
• • • • design & hosted by www.elaziz.net/ • • • •